2006/Nov/10

หวัดดีฮับ กระผมคุเมะอิ รองประทานเน้อ

วันนี้นั่งสูบรูปHigurashiอยู่ดีๆก็มีอาญาสวรรค์สั่งให้อัพบลอกเปลี่ยนธีม ดังนั้น... ธีมจึงออกมาเป็นน้องหนูริกะฉะนี้แล~ (หึหึหึ)

เอาล่ะครับ วันนี้ก็มีฟิคมาฝากเช่นเคย แต่งโดยน้องอุด้งนะครับ เชิญอ่านได้แล้วคร๊าบ


ถึงแม้กาลเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด ตั้งแต่ตอนนั้นที่ตาของเราสองคนผสานกัน 'ผม' โร เซวาเรสก็รู้สึกแปลกๆกับเขามาตลอด

มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ผมรู้สึกเหมือนว่ารักเขา หรือป่าว.......

"เบี้ยดีสี่"เสียงสาวน้อยที่ทำตัวไม่เหมือนสุภาพสตรีนามเฟริน หรือที่รู้จักกันในนามเฟลิโอน่า เกรเดเวลตะโกนพร้อมกับขยับเบี้ยให้เบี่ยงไปทางซ้าย

"รุกฆาต"

"เฮ้ย!! แกไอคิล ขี้โกงนี่หว่า ได้ไงๆ"สาวน้อยที่ทำตัวไม่เหมือนสุภาพสตรีโวยวายดังลั่น เมื่อหมากที่เดินมาอย่างดีถูกเพื่อนรักตรงหน้าตลบหลังฆ่าซะไม่มีชิ้นดี

"นายเล่นเก่งขึ้นนะ"เสียงโรเซวาเรส ขอทานกิติมาศักดิ์ดังขึ้นด้านหลังของคิล

"เฮ้ยไอโร แกอย่ามาเงียบๆดิวะ"ทั้งสองพูดพร้อมกัน โรมักจะมาเงียบๆอย่างนี้เสมอ

"เออโร เห็นคาโลเปล่า"เฟรินถามพลางแลซ้ายแลขวาหาคนที่เพิ่งเอ่ยชื่อไปเมื่อกี๊

"ประชุมอยู่น่ะ เห็นบอกว่าวันนี้จะประชุมถึงเที่ยงคืนเลย"โร เซวาเรสทำหน้าที่ห้องสมุดผู้รอบรู้ได้ดีเยี่ยม จนเฟรินเดอโบโรพยักหน้าหงึกๆด้วยความเข้าใจแล้วเริ่มบ่นเล็กน้อย

"โห เที่ยงคืน มันกะจะประชุมจนลิงหลับเลยหรือไงวะ"

"เฮ้ยเฟริน ฉันไปนอนก่อนนะ"คิลว่าพลางปิดปากหาวหวอดๆ แล้วเดินขึ้นห้องไป

........เช้าวันรุ่งขึ้น.......................

"เฟรินตื่น.......เฟรินเช้าแล้ว........."

"ไอเฟรินตื่น!!!!!...................เฮ้ยคาโลมาช่วยหน่อยสิวะ"คิลหันไปหาตัวช่วยที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ก่อนที่จะเขยิบตัวหลีกทางให้ตัวช่วยปลุกเจ้าสาวในอนาคตของตัวเองด้วยวิธีเฉพาะตัว

"เฟรินถ้าไม่ตื่นฉันจะ......"ประโยคเด็ดที่คาโลใช้ปลุกเฟรินยังใช้ได้ผลเสมอ เมื่อคนที่นอนไม่ยอมรับรู้เรื่องใดลุกขึ้นมาคว้าผ้าเช็ดตัวแล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที

"แก ไอทะลึ่ง"แล้วมิวายตะโกนออกมาจากห้องน้ำเป็นการแถมอีก

"เหอะๆ ฉันไม่อยู่ขัดความสุขของนายสองคนดีกว่า ฉันไปแล้ว"คิลถือโอกาสเปิดประตูเดินออกนอกห้องไป โดยไม่สนใจเสียงเรียกของคาโล

"ผลัก!!! โอ๊ย"คิลเดินไปชนอะไรเข้าสักอย่าง โรเซวาเรสขอทานร่างบางลงไปนอนกองกับพื้นเบื้องหน้าของเขา

"โร เป็นไรไปวะ เดินยังไงของนายเนี่ย"คิลว่าพลางยื่นมือไปให้ขอทานที่นั่งกองกับพื้น

"ฉันลุกไม่ได้"แววตาสีเขียวของโรมีน้ำตาปริ่มออกมาเล็กน้อย รู้สึกว่าตัวเองจะขอแพลงเสียแล้ว

"โถ่เอ้ย!!! มา เดี๋ยวฉันพาไปห้องพยาบาลละกัน"คิลช้อนตัวโรขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด ขอทานหน้าแดงซ่านด้วยความอาย

"คิลไม่ต้องหรอก ฉันเดินเองได้"

"เดินได้ แล้วเมื่อกี๊ยังลุกไม่ได้ เนี่ยนะเดินได้"คิลว่าจนโรยอมให้อุ้มต่อไป

"ขอโทษครับ มีคนขาแพลง"คิลเอาเท้าถีบประตูห้องพยาบาลเข้าไป แล้ววางโรไว้บนเตียงคนไข้ที่ใกล้ประตูมากที่สุด

"อ้าว ไม่มีใครอยู่เลยแฮะ สงสัยต้องทำแผลเอง"คิลมองซ้ายมองขวาหาครูไม่เจอจึงเดินไปหยิบอุปกรณ์มาทำแผลให้โรเองเลย

"คิล"

"หือ มีอะไร"

"ฉันชอบนายนะ"โรเซวาเรสทำสิ่งที่คาดไม่ถึง โดยการโน้มหน้าเข้าไปจูบคิลที่ตะลึงตาค้างอยู่

"นายทำอะไรน่ะ"คิลลุกพรวดขึ้นมาอย่างตกใจ พลางจ้องหน้าขอทานที่ขโมยจูบแรกไปอย่างแค้นคลึง........ก่ะจะเก็บไว้ให้เรน่อนเสียหน่อย

"คิล....ฉันขอโทษ...."โรก้มหน้าสำนึกผิด

"ขอโทษ แล้วมันหายเหรอไง ฉันไม่นึกเลยนะว่าแกจะเป็นคนแบบนี้"คิลตะโกนด้วยอารมโทสะ แล้วเฟี้ยงผ้าพันแผลทิ้งลงตรงหน้าของโร ก่อนที่จะวิ่งออกนอกห้องพยาบาลไป

"คิล....."นัยตาน์สีเขียวของโรคลอไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ เขาไม่น่าทำแบบนี้เลย......ไม่น่าเลย.......

......................พักเที่ยง.......................

"เฮ้ยคิล เห็นไอโรเปล่าวะ กะจะเล่นหมากรุกกับมันเสียหน่อย"เฟรินถามหลังจากที่เอาถาดข้าวเปล่าถาดสุดท้ายไปเก็บ

"ไม่รู้"คิลหันมาตอบแล้วหันไปเขี่ยข้าวในจานต่อเหมือนเดิม

"มันเป็นอะไรของมันวะ"เฟรินสั่นหัวหนักใจกับเพื่อนตรงหน้า วันนี้มันเป็นอะไรของมันวะ ไม่ยอมกินข้าว เอาแต่เขี่ย

คาโลก็เหมือนกัน มันกะจะประชุมจนเลโมธีสั่งปิดโรงเรียนเลยหรือไง!!!!

"เดี๋ยวฉันมานะ"คิลลุกพรวดขึ้นมาจนเฟรินตกใจเกือบตกเก้าอี้

"เฮ้ย อะไรวะ เออจะไปไหนก็ไปเหอะ ตามสบาย"เฟรินโบกไม้โบกมือแต่ไม่ทันเสียแล้ว นักฆ่านามคิลวิ่งออกไปตั้งนานแล้ว

................ห้องพยาบาล................

"ฮือๆ....คิล มาช่วยฉันทีสิ"ขอทานร่างบางพยายามเดินไปที่ประตูให้ได้ แต่ท้ายที่สุดก็ได้แต่นั่งกองอยู่ข้างเตียง

"คิล"ร่างบางร้องดีใจ เมื่อคิลเปิดประตูเข้ามาพอดี

แต่นั่นก็ทำให้โรอยากร้องไห้อีกครั้ง เมื่อแววตาของคิลมีประกายเชือดเฉือนอยู่ลึกๆ

แต่อยู่ดีๆเหตุการณ์แอ็กซีเด็นก็เกิดขึ้น เมื่อขอทานร่างบางเกิดหน้ามืดเป็นลมขึ้นมา

"โร"คิลร้องตกใจรีบเข้าไปรับร่างของโรที่กำลังจะตกกระทบพื้น

ร่างบางในอ้อมกอดดูท่าทางอิดโรย ตาสองข้างบวมแดงเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ คิลรู้สึกสงสารร่างในอ้อมกอดจับใจ

"โร......ฉันขอโทษนะ"ทั้งสองสวมกอดกัน

"ฉัน.......รักนาย โรเซวาเรส"...........

"ฉันก็เหมือนกัน คิล"

ปากของทั้งสองประกบจูบกันอย่างดูดดื่ม หลังจากนั้นเตียงนอนของห้องพยาบาลก็กลายเป็นบันไดให้ทั้งสองไต่ขึ้นไปสู่สวรรค์

ไอร้อนของทั้งสองที่นอนกอดกันระอุไปทั่วทั้งห้อง

โดยหารู้ไม่ว่าหัวขโมยเฟรินกำลังรอจนอยากจะถล่มโรงเรียนอยู่แล้ว.........

*หมายเหตุ ขออภัยที่ไม่มีฉากเรท..........

ถ้าอยากได้ กรุณาแจ้ง.....เจ้าของบล็อค


อ่าครับ ฟิคเป็นไงบ้างครับ หึหึ อย่างที่น้อยเค้าหมายเหตุไว้ ใครอยากได้ฉากเรทก็แจ้งเจ้าของบลอก... ไม่ใช่ผมนะครับ 

.

.

/me ชิ่งหนี

Comment

Comment:

Tweet


ฮือๆ ทำไมต้องเป็นคิลด้วยเขาเสียหายนะ(แฟนคลับคิล)
#8 by famee (89.167.221.131) At 2011-04-06 02:38,
โฮกกกกก เจ๊อุ้ยเปลี่ยนบีจีทีเถอะ T^T
#7 by ต้นปาล์ม At 2006-11-13 17:38,
555+ หนุกดีน้า
#6 by ning (58.9.195.131) At 2006-11-11 21:23,
งอน.....
เปลี่ยนรูปแบบบล๊อก....งอน
แต่คนแต่ง...น่าร้ากกก อิอิ
#5 by syndrome At 2006-11-11 19:54,
อ๊ากก หนุกๆ >___<
โรน่าร้ากก
เพิ่งเคยอ่านคู่นี้อ่ะ *-*
ชอบบ

ปล.อยากได้ ตรง *หมายเหตุ* 55+
#4 by .zEAZA★ At 2006-11-10 17:56,
อ่านะ เหมือนประจ๊านประจานตัวเองเลยแฮะ.............

สีเขียวแสบต๊า แสบตา
ใครอยากได้ฉากเรทๆก็เม้นนะคะ เม้นเท่านั้น ยิ่งเม้นยิ่งได้ ยิ่งเม้นยิ่งได้ๆๆๆๆๆ
#3 by ด้งน้อย (203.209.106.210) At 2006-11-10 17:49,
ลืมไปนิด ... ฉันไม่เคะนะเฟ้ย!!!!!!!
#2 by suibian At 2006-11-10 17:49,
อาญาสวรรค์อะไรกันเล่า แหม
หุหุ สีสะใจ
แล้วไอ้หมายเหตุน่ะ ต้องขอกับคนแต่งโน่น (อิฉันใสซื่อ หุหุ)
#1 by suibian At 2006-11-10 17:48,